← haes zn pad

Strip Je Ontbijt 07

tafel

Na zes tergende episodes is hier dan eindelijk de epische conclusie van StripJeOntbijt.
Hoewel niet noodzakelijk, kan het helpen de eerdere episodes van StripJeOntbijt terug te lezen, de eerdere afleveringen lees je hier!

Twee disclaimers:
• Niets hiervan is echt gebeurd.
• Desalniettemin is het een persoonlijk verhaal.

Een uitgebreide toelichting – mocht je daar behoefte aan hebben – vind je onder de strip.

Maar, omdat ik graag het verhaal voor zich laat spreken, presenteer ik hierbij Het zevende en laatste deel van StripJeOntbijt:

 

StripJeOntbijt 07 - haes

 

TOELICHTING

Deze toelichting is hopelijk niet nodig om van de StripJeOntbijt-stripjes te genieten. Het is niets meer dan mijn uitleg over hoe de stripjes tot stand kwamen en waarom ik ze zo heb gemaakt. Mocht dat alles je niet interesseren, dan zou ik dit stuk lekker overslaan.

FLAUWE WOORDGRAPJES

Tijdens het maken van de eerste paar StripJeOntbijt afleveringen was ik me er van bewust dat het ging om een specifiek soort stripjes. Woordspelingen met betrekking tot ontbijt en eten, weergegeven in een beetje droogkomische stijl.
Een genre dat me aanspreekt, maar dat natuurlijk ook z’n beperkingen kent.
Kijkend naar strips als Garfield, Dilbert of – Nederlandser – Derk Jan zie je weinig ruimte voor psychologische ontwikkeling, diepgang en de dagelijkse realiteit. Dat is ook helemaal niet erg, omdat veel van deze strips dat ook niet ambiëren.
Ik had het idee dat ik er tevreden mee zou zijn zo’n soort stripje te maken.
En misschien wel te blijven maken totdat de flauwe woordgrappen zouden opdrogen.

Totdat twee weken terug een goede vriend opmerkte:

Ben je niet bang dat je hiermee te veel één kant van jezelf laat zien? In sommige van je tekeningen zie ik juist die mooie mengeling tussen het visuele en het psychische, terwijl dat in deze flauwe woordgrapstripjes helemaal niet terug te lezen is.
Bovendien, iedere week zo’n ding, dude, da’s overkill.

Dat zette me aan het denken.
Welke interne krachten waren hier eigenlijk aan het werk?
Waarom maakte ik deze stripjes en wat zei dat eigenlijk over mijzelf?

Als snel zag ik een overeenkomst met een levenshouding waarin ik liever flauwe grapjes maak (de paljas uithang, als je wil) dan mezelf al te veel bloot geef. Zeker in grotere gezelschappen of bij mensen die ik minder goed ken.

Het keert zich wel eens tegen me. Bijvoorbeeld omdat mensen denken dat ik een beetje achterlijk ben, of dat op z’n minst mijn mening niet de moeite waard is.
Bovendien is het iets waarop de mensen die dicht bij mij staan (mijn vrouw voorop) me soms moeten aanspreken.
De woorden variëren van “waarom ben jij zo irritant” tot “doe nou een keertje serieus”, maar de strekking is veelal hetzelfde:
Laat eens wat meer van de “echte Hugo” zien, in plaats van dat masker van lolbroekerij.

ANALOGIE

En zo werd StripJeOntbijt een onwaarschijnlijk goede analogie voor een van de grotere dilemma’s in mijn leven.
Toen ik dat eenmaal inzag, besloot ik er een klein experimentje van te maken. Zou ik deze thematiek wat kunnen uitdiepen met iedere nieuwe aflevering?
En hoe zou je dat kunnen doen zonder af te doen aan de “flauwigheid” van de stripjes.

Hier een paar van de thema’s die ik in de verschillende strips heb geprobeerd aan te stippen:
• Paljas, als verwijzing naar, de paljas uithangen.
• de moeilijkheid jezelf bloot te durven geven (SJO 5 – naakt).
• letterlijk over lijken gaan om een grap te maken (SJO 4 – haasschaaf).
• de gevolgen daarvan die voelbaar blijven (dode haas komt terug tot aan de laatste strip).

StripJeOntbijt 05 - haesMaar natuurlijk kwam het overkoepelende thema (voortdurend vervelende grappen maken, in plaats van jezelf durven laten zien) vooral terug in het feit dat de strip iedere week verscheen.
Op die manier probeerde ik te zorgen dat het lezen van iedere week een nieuwe aflevering langzaam zou leiden tot de zelfde vermoeidheid die (sommige, minder vrolijke) mensen ervaren wanneer hun gesprekspartner maar niet kan stoppen met de conversatie doorspekken met flauwe opmerkingen en grapjes.

Toen ik afgelopen vrijdag iemand sprak die iets zei in de strekking van “maar het zijn toch gewoon steeds flauwe woordgrappen, of mis ik iets?” wist ik dat mijn missie geslaagd was.

 

AFLEVERING VII

In de laatste aflevering koos ik er voor de karakters zelf hyperbewust van hun eigen situatie te maken en op die manier zélf het onderwerp te laten aansnijden.
Dat was niet alleen om de strip tot een einde te brengen, maar ook om te kijken of het überhaupt mogelijk zou zijn om deze “platte stripfiguurtjes” een ronder karakter te geven.
Ik heb geprobeerd de conversatie vanaf plaatje 5 zo menselijk en “echt” mogelijk te houden. Onder andere door lichaamshouding en handen.

stripjeontbijt07 - uitgelichtZoals zo vaak in relaties (onderling maar ook die tot onszelf), blijkt er onder ergernis en frustratie (en flauwe woordgrappen) niets anders te schuilen dan de behoefte aan (en incompetentie tot) wezenlijk contact.
En uiteindelijk lukt het Paljas en Linde om gezamenlijk buiten de deur een ontbijtje te scoren (of misschien alleen koffie te halen, hoewel Paljas op me overkomt als iemand met een voorkeur voor stevig ontbijten) omdat ze aan elkaar durven te bekennen dat ze hun eigen onzekerheden hebben, maar ondanks dat van elkaar houden.

Een vroegere versie van mijzelf (die nog steeds in me schuilt, geen zorgen) zou dit een zoetsappig einde vinden. Om dat de compenseren gooi ik er op het eind nog een klein suf woordgrapje in (“ontbeinde”), maar verder besloot ik het zo te laten.

SLOT

Nougoed, dat was het dus.
De eerste echte haezenstripserie in zeven delen.
Ik denk dat het een redelijk geslaagd experiment was en vond het in ieder geval waanzinnig om te ontdekken dat er achter zoiets plats als een gag-strip de mogelijkheid tot diepgang schuilt (als “diepgang” het juiste woord is).
Maar misschien zit ik er naast en is het allemaal veel te hoogdravend pretentieus geklieder van iemand die gewoon suffe woordgrapjes moet blijven strippen.

In de afgelopen weken ben ik door sommige van jullie gemaild met hilarische woordgrappen, waar mijn suffe grapjes bij verbleken waarvoor dank. Die duiken hier binnenkort zeker op in de stijl van een “directors cut” of “deleted scenes”.
En Paljas en Linde…die zien we misschien nog terug. Maar voorlopig laten we ze maar even met rust, denk je niet?

Ik ben heel benieuwd wat jullie er van vinden en hoor graag je reactie in het commentaarveld.
Mocht je de oude StripJeOntbijt stripjes dus terug willen lezen, kan dat hier.

(12) awesome folk have had something to say...

  • Christiaantje - Beantwoorden

    1 september 2014 at 10:19

    I…feel…used… Seriously ass invaded…

    Faaaking awesome. Pleaaaaase meer van dit!
    Woordgrapjes zullen nooit meer hetzelfde zijn.
    Zie ook: ontbijt..

    • haes - Beantwoorden

      1 september 2014 at 13:16

      haha, thanks Chris! Eet smakelijk morgenochtend 🙂

  • Theodoortje - Beantwoorden

    1 september 2014 at 11:05

    Ik heb hier sowieso NIKS mee te maken!
    Maar ik vind het wel een gaaf einde en mooi beschreven welk proces jij intern hebt doorgemaakt.

  • Ralph - Beantwoorden

    1 september 2014 at 15:59

    Haha, supermooi! Ik ben blij dat ik de diepgang in mijn tekenvriend heb teruggevonden! 😉

    • haes - Beantwoorden

      3 september 2014 at 06:24

      Oef, dit klinkt wel heel diepzinnig psychologisch analytisch…precies zoals het is dus eigenlijk 🙂

  • Petra - Beantwoorden

    1 september 2014 at 20:02

    Jaaaa, gaaf !! De strips, maar niet minder ook jouw beleving erbij. Met die kennis ga ik alle eerdere strips nog even teruglezen. Krijg ik er vast een heel ander gevoel bij. En.. doorgaan please !!

    • haes - Beantwoorden

      3 september 2014 at 06:26

      Kijk, dat horen we graag. Reflecties in essayvorm kun je in drievoud inleveren tot aanstaande vrijdag.

  • Marcel - Beantwoorden

    1 september 2014 at 20:40

    IK WIL MEER NAAKT!

    • haes - Beantwoorden

      3 september 2014 at 06:23

      ehm, ik heb nog wel een projectje op de plank liggen dat misschien voldoet…Strip Je Borsthaar??

  • Anita - Beantwoorden

    6 oktober 2014 at 12:58

    Tijdens de lunch al je ontbijtjes gelezen. En gelachen! Heerlijk., zou zo elke dag van de week wel willen beginnen. Dat echtpaar is goud, zowel luchtig als diep. We want more!

    • haes - Beantwoorden

      6 oktober 2014 at 15:45

      Hey Anita, wat leuk om te horen. Wie had gedacht dat ontbijtstrips ook tijdens de lunch konden werken.
      Goed om te horen dat het bevalt!
      De tekentafel ligt ondertussen vol met conceptjes voor een volgende serie, hopelijk trekken m’n andere projecten niet te veel aan me.
      Hou ondertussen de site in de gaten voor out-takes van StripJeOntbijt.
      h

Please leave a Comment